Als ontspannen moeilijk is..



Natuurlijk heeft Iedereen wel eens last van stress. Dat hoort ook bij het leven. Drukke agenda, dingen die niet lekker lopen of onwelkome belastingaanslag, gedoe met partner, wie kent het niet? Meestal kunnen we weer ontspannen als de oorzaak van de stress opgelost is.

Voor meer mensen dan je denkt, is het altijd lastig om te ontspannen. Alsof iets ze vanbinnen altijd aanspoort om maar bezig te blijven. Als ze hun eigen zaakjes geregeld hebben, bekommeren ze zich graag ook nog om die van anderen. Zo blijven ze tenminste bezig. Gek genoeg is dat eeuwige bezig zijn voor hen veiliger dan ontspannen. ‘Niks doen’ levert hen stress. Dus gaan ze door tot ze doodmoe zijn of een burnout krijgen voordat ze zich overgeven aan wat rust.


Met dit schrijven wil ik je een belangrijke tool aanreiken die je kan helpen als jij iemand bent voor wie ontspannen chronisch moeilijk is. Misschien heb je al eens een burn out gehad of zit je er tegenaan, of heb je het gewoon, toevallig, altijd heel erg druk.


De grote kans bestaat namelijk dat je niet voor niets je agenda zo vol plant. Natuurlijk zijn het ook veel hele leuke dingen. En natuurlijk zijn er 1000 goede redenen om dingen te moeten doen. Maar de persoon waar ik het over heb, doet dit onbewust om een hele andere reden. En dat is dat in de diepte een grote onrust en eenzaamheid huist die nog niet doorvoeld is. Bleh.



Zodra er niks is om buiten zichzelf de aandacht op te richten, lijkt er diep van binnen zich een naar eng monster te roeren. Zo eentje waar je niet alleen mee wilt zijn.

Vaak zijn deze monsters ontstaan in een tijd waarin we ons emotioneel heel erg alleen hebben gevoeld. Het enige dat we konden doen was de kamer waarin het monster zat afsluiten en er heel hard voor wegrennen. Bezig blijven. Ons richten op anderen. Op het vinden en behouden van de liefde. Op alles behalve dat kamertje diep van binnen waarin we dat monster hadden gezien.

Dat is een tactiek die iedereen tot de dood kan volhouden. Alleen, dat kamertje is eigenlijk onze thuishaven. De plek in onszelf waar we ons veilig mogen voelen. Lekker thuis in onszelf. De plek waar we verbinding maken met onze behoeften, wensen, dromen en verlangens. Zolang we onze spookjes, demonen of monsters niet onder ogen durven zien, zullen zij dat belangrijkste kamertje in onze ziel bezetten. Op deze manier worden we aangedreven door onrust en stress die zorgt voor een onveilige beleving van het leven.

Dit verandert pas zodra je durft te zijn met die oude pijnlijke gevoelens.. Dat enge spook in de kast verandert dan ineens in een verdrietige jongere versie van jezelf die de emoties destijds niet in zijn of haar uppie aankon.

Dit is waarom we zijn gaan vluchten. Toen was er blijkbaar inderdaad niet de juiste of voldoende emotionele steun om iets te verwerken. Nu als volwassene kunnen we dat wel. Nu kunnen we wel door deze emoties heen bewegen. We kunnen ook uitreiken voor steun als we dat nodig hebben.

Meestal is het zo dat hoe harder het monster op de deur klopt, oftewel hoe nijpender de stress, des te meer het tijd is om te stoppen met rennen.

Het is tijd om de deur open te doen naar onze gevoelswereld en te voelen.

Ik had ooit een droom waarin ik door het bos achtervolgd werd door een wolf. Ik rende voor mijn leven. Er stond ineens een toren die ik in rende met de wolf op mijn hielen. Ik besefte dat ik boven in de toren het grootste gevaar liep, maar kon niet anders dan doorrennen. In dat torenkamertje lukte het me wonder boven wonder om teen manoeuvre te maken waarbij ik weer de trap naar beneden kon rennen... eenmaal buiten rende ik verder tot ik besefte dat ik niet meer wilde vluchten.. ik was het vluchten moe. Ik draaide me om naar de wolf, die met ontblote tanden op een afstandje stond te wachten, en ik stak hem mijn arm toe. Bijt maar als je dan zo nodig moet bijten, dacht ik nog.

Hij beet wild in mijn arm. Ik stond erbij en ik keek er na... Het deed geen grammetje pijn en mijn angst verdween als sneeuw voor de zon. En toen werd ik wakker.

De tool die ik je wil aanreiken is het proces dat ik "Riding the wave" genoemd heb.

Dit is een proces dat je kunt doen wanneer je geraakt bent. Als je boos of verdrietig bent. Maar je kunt hem dus ook heel erg goed doen als je een constante spanning in jezelf ervaart.

In dat geval zorg je dat je even stopt met waar je mee bezig was. Observeer je lichaam van binnenuit.

Wat voor sensaties kun je waarnemen. Waar zit je adem. Je hoeft helemaal niks te veranderen. Als je stil staat geef je je lichaam de kans om even uit de automatische modus te gaan, simpelweg daar te observeren. Letterlijk.. ik stond erbij en ik keek ernaar..

Dan ga je met je aandacht naar je ademhaling. Zit deze hoog, laag, gaat ie snel of langzaam… kijk in ieder geval of je hem iets kan vertragen.

Neem ook waar of de sensaties in je lichaam prettiger of onprettiger worden als je dieper gaat ademen. Probeer er bij te blijven.. vlucht niet weg.. deze onprettige sensaties zijn als de wolf in mijn droom. Door er aandacht aan te besteden is het net alsof je, net als ik in mijn droom, je arm toesteekt en zegt ; bijt maar… laat de energie van die sensaties in je lichaam maar door je heen bewegen. Ze willen slechts hun beweging willen maken. We hoeven niet meer bang te zijn voor de wolf. Het is vaak maar oude pijn die nog gevoeld moet worden zodat het ruimte kan maken in jou voor plezier, levenslust en de liefde.


Ik wens je ontspanning en alle goeds,


Liefs,




ps= Mocht het wolvenvangen nog te moeilijk of te spannend in je eentje zijn en een individuele sessie een te grote sprong, dan is het "Riding the wave"- proces voor maar €9,95 te downloaden in de webshop.







109 keer bekeken

Regelmatige tips, tools en inspiratie krijg je via mijn nieuwsbrief

Voor het maken van een afspraak of vrijblijvende info klik je hier.

  • Facebook
  • YouTube
  • Pinterest
  • Instagram