Je hart en buik voelen en volgen.

Geregeld heb ik gesprekken of mailuitwisselingen met mensen waarin de vraag gesteld wordt ‘wat kan ik als individu nou doen om bij te dragen aan een positieve uitkomst in deze crisis?’

Ook lees ik deze vraag geregeld onder posts. De vraagstellers zijn meestal mensen die kritisch naar t beleid kijken, maar ook verbonden zijn met een visie waarin dit alles een kans voor de mensheid is om collectief wakker te worden. 

“Boos worden voelt zinloos, bang zijn werkt verlammend en ik wil mijn hoofd ook niet in het zand steken.”

Zelf heb ik ook met deze vraag geworsteld en kom ik steeds vaker op een antwoord uit dat in mijn eigen buik ‘klopt’.

Om te beginnen is dit een spannende tijd waarin het ‘niet weten’ (wat er altijd al was) ineens niet meer te vermijden is. Veel dat we in ons oude ‘normale’ leventje deden, gaf ons een vals gevoel van veiligheid en controle. We hebben ook nooit echt geleerd om onze innerlijke leiding te volgen. Als kleintjes werden we al geconditioneerd om te luisteren naar de kleuterjuf en meester. Later de andere leraren en werkgevers en de meningen van de wereld om ons heen. Je hart of je buik volgen? Doen wat er verwacht werd en waarvan je op voorhand kom inschatten wat de beste resultaten zou opleveren was belangrijker. Dit gaf een vals gevoel van veiligheid en controle.


In één klap zijn we beland in een situatie waardoor we ons onveilig voelen en het oude niet meer werkt.



Deze crisis brengt voor iedereen weer andere uitdagingen. Voor de een gaat het over de angst voor ziekte en dood, voor de ander verlies van financiën en voor weer een ander brengt het de relatiewond ongenadig aan het licht. Voor een steeds grotere g


roep mensen gaat het ook om de angst om hun vrijheid te verliezen. 

Angst alom. Reacties vanuit angst ook. 

De antwoord op de vraag wat je als individu in dit collectieve veld ‘kunt’ doen of ‘te doen hebt’ is je eigen midden vinden. Oftewel je verbinden met je hart en buik. Dit betekent dat je niet de lasten van de wereld op je schouders moet nemen, maar de angsten die in jou leven aan te kijken. De stresshormonen van angst maken ons egoïstisch omdat we gericht zijn op zelfbehoud en overleving. Dat is biologisch zo ontworpen zodat we in levensbedreigende situaties de beste kans om te overleven hebben. Als we langdurige stress ervaren door angst en de daaruit voortkomende boosheid, apathie of vermijdingsstrategieën worden we ook nog eens ziek. Genoeg redenen dus om naar binnen te gaan en om te leren gaan met je angsten. 



Toegegeven is dat behoorlijk uitdagend   in deze tijd, en toch kunnen we het. Nergens ter wereld is er een hogere dichtheid aan bewustzijnsontwikkelings-therapie/coaching/workshops per vierkante meter dan bij ons. Yoga, mindfulness, meditatie, ademwerk, plantmedicijnen, dans, reiki, just name it en we hebben het. Wat het ook is waar jij je aangetrokken voelt: DOE het. Maak ontspanning en in contact met je eigen kern dagelijks een prioriteit. Leer de stem van je hart horen tussen het geschreeuw in de wereld om je heen. 

Je hart en buik. Die leiden je. Daarin zit een intelligentie die het verstand te boven gaat. 

En als je vanuit daar voelt dat jij op een kussentje wil zitten mediteren terwijl je een goed afloop visualiseert, doe dat!

Als jij vanuit daar voelt dat je iets te melden hebt aan de wereld om je heen,  dan doe dat.

Als jij voelt dat je 1,5 meter wil houden dan doe dat. 

Voel je dat het jouw tijd is om op de barricade te gaan staan? Doe het. 

Laat je niet gek maken en verleiden door je angst, maar voel wat jij in de eerste instantie voor jezelf te doen hebt om in je midden te komen. Steeds weer. Laat je acties en reacties van daar uit ontstaan. 



In mijn vele reizen met verschillende plantmedicijnen kwam ik vaak op een punt van fysiek overgeven, ook wel “purging” genoemd. Op deze manier kon ik diepe angsten en pijnen die als stenen op mijn maag lagen, loslaten. De bijwerking waren bevrijding, overgave en vertrouwen. Deze tijd voelt als ‘the Great Purge’ waarin we allemaal de mogelijkheid krijgen om los te laten wat ons afhoudt van het leven vanuit ons hart.


Deel met vrienden en familie wat jouw angst is en vraag naar die van hen. Oordeelloos en zonder advies of de behoefte hun ervaring te duiden of te sturen. Besef en respecteer dat ieder zijn/ haar eigen pad hierin te gaan heeft en verbind voorbij de angst. 

Chantalle Kamycki



#ikblijfmeverbinden

Regelmatige tips, tools en inspiratie krijg je via mijn nieuwsbrief

Voor het maken van een afspraak of vrijblijvende info klik je hier.

  • Facebook
  • YouTube
  • Pinterest
  • Instagram