Omgaan Met Emoties (deel 1)

Bijgewerkt: jan 17


Van de vier basisemoties (blij, bang, bedroefd en boos) is er één die we constant nastreven en drie die we angstvallig proberen te vermijden. We leven in een wereld waarin het sprookje verkocht wordt dat er een ‘en ze leefden lang en gelukkig’ bestaat. We leven met de valse hoop dat we op een dag geen nare emoties zoals boosheid, verdriet of angst ervaren en alleen het Grote Geluk ons ten deel valt.


We geloven bijvoorbeeld dat er iémand in het Universum is die zó perfect bij ons past dat we eindelijk ons ‘lang en gelukkig’ samen ervaren. We geloven dat als we onze passie en missie maar vinden en leven dat we nooit meer ongelukkig zullen zijn en in overvloed leven. Met die overvloed kunnen we dan alles betalen wat ons hartje begeert, dus dat moet het einde van het lijden toch wel zijn.


Het ‘Grote Geluk’ zit ‘m echter niet in het niet meer voelen van emoties die we niet fijn vinden, net zoals dat het ‘Grote Lijden’ niet veroorzaakt wordt door het toestaan van deze emoties. Dat klinkt misschien gek want het doet toch pijn om bijv. verdriet te voelen? Dat is tenminste wat we denken. Alleen verdriet is verdriet. Een lichamelijke sensatie van een energie door je lichaam stroomt die maakt dat je huilt, je borstkas samentrekt en pijn blootlegt of je helpt om los te laten. Het durven toelaten van verdriet maakt dat je sneller los kunt laten wat je pijn doet. Het laat je teleurstelling verwerken of dat je iets jammer vindt, iets of iemand mist.


Als je de emotie (energy in motion)toe kunt laten zonder de angstige stemmetjes die bang zijn dat je nooit meer stopt met huilen, dan schoont dat je systeem.

De kunst van gelukkig zijn zit in de mate waarin je de golven van je eigen emoties durft toe te laten. Dit betekent dat je jezelf de ruimte geeft om te voelen wat er geraakt is. Dit betekent ook dat je uit drama blijft die pijnlijke emoties vergroten en in stand houden zonder dat je komt bij wat er werkelijk in de diepte bij je geraakt is. Vervolgens gaat het erom dat als je de hoofdemotie op dat moment geïdentificeerd hebt, je die in je lijf kan toelaten. Dat doe je door naar de ‘geactiveerde’ lichaamsdelen te gaat waar je de meeste lading van de emotie kunt waarnemen. Bij verdriet is dit meestal de keel, borstkas en maag. Bij boosheid de kaken, maag armen en benen en bij angst zo’n beetje overal.

Het focusen op de lichamelijke sensaties in plaats van het ‘verhaal’ over de situatie of de ander die dit veroorzaakt, maakt dat je echt contact maakt met jezelf en je vanuit je lichaam kunt gaat loslaten. Meestal zijn er namelijk oude overtuigingen geraakt die nu de pijn veroorzaken.


Door het voelen en focusen op je lichamelijke sensatie ga je niet alleen de emoties kunnen ‘releasen’, maar is de kans ook groot dat het lichaam spreekt en je als vanzelf terugneemt naar de oorsprong van de pijn.. een verhaal van lang geleden. Blijkbaar is de situatie die je nu geraakt heeft een richtingaanwijzer dat er nog iets nog niet gezien of gehoord is. Door stil te worden, te voelen en dicht bij jezelf te zijn kun je het verhaal horen dat je lichaam fluistert. Hierin zit de verlossing van het Grote Lijden en de illusie van het Grote Geluk. Gelukkig zijn betekent kunnen zijn met wat er is..ook de pijnlijke emoties die ons menselijk bestaan zullen blijven kleuren.



Chantalle Kamycki

6 keer bekeken

Wil je meer weten over mijn werk, mij of gewoon inspiratie en

tips krijgen? Via onderstaande social media connect ik graag met je.

Voor het maken van een afspraak of vrijblijvende info klik je hier.

  • Facebook
  • YouTube
  • Pinterest
  • Instagram