Pleasen als overlevingsmechanisme

Steeds vaker duikt de theorie op dat ‘pleasen’ mogelijk de 4e instinctieve overlevingsrespons is naast het ‘vechten, vluchten of bevriezen’. In het engels wordt dit “fawning” genoemd. (Fight, flight, freeze and fawn) Toen ik deze theorie las dacht ik gelijk terug aan een aantal nare ervaringen die ik als meisje opgedaan heb en ‘fawning’ mijn redding was. 21 jaar geleden ging ik backpacken in Australië. Ik was 19 en was me nog niet bewust van de sterke dissociatie van mijn eigen lichaam. Aan de buitenkant stoer en zelfverzekerd, maar aan de binnenkant was ik niet thuis. Eigenlijk was ik te bang om de onveiligheid in mezelf te voelen. Mijn methode vanaf jongs af aan was dus om mijn lichaam niet te bewonen, maar het leven vooral vanuit mijn hoofd te beleven. Zo trok ik de wereld in. Ik kwam al snel in ongewenste situaties waarbij jongens en mannen handtastelijker werden dan ik wilde. Ik wist dat ik niet wilde dat er aan me gezeten werd, maar vechten was geen optie, bevriezen en ergere schade oplopen was geen optie en vluchten was geen optie. Het enige waar mijn hoofd op volle toeren mee bezig was, was vriendelijk blijven, zorgen dat de sfeer goed bleef en dat ik zonder ‘hem’ zou raken hem kon overtuigen te stoppen. Op deze manier ben ik drie keer aan verdere aanranding en verkrachting ontkomen; aardig blijven, noodgedwongen een beetje meebewegen om uiteindelijk via de ‘gewonnen genade’ te ontsnappen. Ik ben er achteraf boos op mezelf om geweest. Ik was te open, te aardig, te amicaal, te dronken etc geweest en gaf mezelf de schuld. Ik vond dat ik ze een klap had moeten verkopen, moeten schelden,.. maar iets anders nam het echt van me over. Het was een overlevingstactiek die mijn wezen toepaste in geval van nood... en het werkte. Wanneer je als kindje in een onveilige thuissituatie opgroeit waarbij je het idee hebt dat als jij maar zo lief en zo goed mogelijk bent je eigenhandig het gevaar kunt afwenden, dan wordt het fawnen of pleasen onderdeel van je karakter, oftewel de ‘Pleaser’ in je wordt geboren. Nu is er met ‘pleasen’ in de zin van iemand een plezier doen helemaal niks mis. Zeker niet als je je eigen grenzen en behoeften kent en eert en je oprecht geeft wat je te geven hebt omdat je iemand dus een plezier wilt doen. Het maakt de wereld er een mooiere plek door😊 Als je echter gevangen zit in een oud overlevingspatroon van afstemmen op je omgeving en constant jezelf hoofdverantwoordelijke maakt voor de harmonie in je relaties, dan is er weinig tot geen energie voor het verwezenlijken van je eigen potentieel in de wereld. En dat knaagt in je binnenste omdat de heilige vlam diep in je eigen kern altijd is blijven branden. De keus is vervolgens aan ieder van ons of we er een mooi vuurtje mee maken of niet. Als je jezelf herkent in de ‘Pleaser’ is het belangrijk om je steeds bewuster te worden over waarom je ‘ja’ zegt en je je energie voor anderen beschikbaar stelt. Heb je het oprecht te geven en is het echt wat je wil? Of ‘kun je het niet maken’ en is een deel van je bang voor wat er gebeurt als je ‘nee’ zegt? Als dat laatste het geval is, is het helend om met de ongemakkelijke emoties te zijn die je vasthouden in een patroon van over je eigen grenzen gaan ten behoeve van de ander. Pas als je hier mee kunt zijn tot ze ‘ontladen’ zijn ontstaat er ruimte om op een andere manier te kunnen reageren dan vanuit je oude beschermmechanisme(n) Chantalle Kamycki


#nextlevelbeing #freefromthepast #liveyourdream #brainspotting

Wil je meer weten over mijn werk, mij of gewoon inspiratie en

tips krijgen? Via onderstaande social media connect ik graag met je.

Voor het maken van een afspraak of vrijblijvende info klik je hier.

  • Facebook
  • YouTube
  • Pinterest
  • Instagram