Vruchtbaar ruzie maken.

Op een gezonde manier ruzie maken is een kunst die nog niet genoeg mensen verstaan. Je hebt destructieve ruzie waarbij er na de ruzie iets ‘afgebroken’ is waar je niet bij stil wil staan omdat je gewoon verder wil. Er bestaat echter ook ‘vruchtbare ruzie’! Je weet dat je vruchtbare ruzie gehad hebt als er daarna iets wezenlijks verschoven is tussen jou en je partner. Net als de energie die na een flinke onweersbui alles weer fris en ‘schoon’ laat voelen, zo kan ook ruzie voor dezelfde fris schone energie zorgen in de relatie. 


Wat er meestal aan vooraf gaat is een broeierigheid in je binnenste. Dat begon met dingetjes voor lief nemen die groot genoeg waren om irritatie bij te voelen, maar te klein waren om uit te spreken. Je dacht dat je het echt losgelaten had tot je liefhebbende partner als donderslag bij heldere hemel ineens iets zegt of doet waarbij je ineens voelt dat je in feite alles ongemerkt hebt opgespaard! BOEM, de bliksem erin! Het begint pas goed te donderen als blijkt dat de ander hetzelfde heeft gedaan. In naam der liefde, vrede en harmonie hebben jullie beiden kleine ergernissen lopen opsparen die nu maling hebben aan diezelfde liefde, vrede en harmonie. De ander zal even heel duidelijk moeten begrijpen wat hij/ zij precies ‘fout’ gedaan heeft. Elkaar echt horen is onmogelijk geworden omdat je je beiden verbijt in verontwaardiging van het gedrag van de ander, maar vooral het feit dat de ander dat niet beseft terwijl je het toch haarfijn weet uit te leggen. Hoe kan het toch dat die ander het niet ziet, snapt of hoort?! 


Dit is het donder- en bliksem gedeelte van de ruzie waarbij partners ontladen en elkaar soms bewust, maar zeker onbewust raken. We proberen de ander uit te leggen wat pijn doet, vaak zonder zelf te beseffen dat we dat eigenlijk aan het doen zijn. Terwijl we dat onbewust proberen zenden we alleen uit; jij bent schuld aan mijn pijn. Het liefst willen we dat de ander zijn gedrag aanpast of gewoon stopt. Dit zorgt voor oneindige onweersbuien die uiteindelijk maken dat je beiden ergens anders wil gaan schuilen.. ver weg van elkaar. Dit is als we de ander de schuld willen geven en niet kunnen rusten voor die schuld is aangenomen. Pas als we begrijpen dat pijnlijke gevoelens gelijktijdig kunnen bestaan en het in feite niets met de ander te maken heeft, kunnen we weer een opening voelen naar de ander.


“Het spijt me dat ik je zo geraakt heb”

Dit is een van de magische zinnen die maken dat hartjes verzachten en de liefde weer een beetje durven toelaten. Zeggen dat het je spijt dat je de ander geraakt hebt of pijn gedaan hebt wil zeggen dat je het echt naar voor de ander vindt dat deze pijn heeft. Misschien sputter je al lezend tegen en denk je ‘Ja, maar, ik bedoélde het toch niet zo’ of “Ja, maar ik reageerde alleen op wat hij zei” of “Ja maar, ze is echt te gevoelig en vat alles verkeerd op”. Als je deze reactie voelt is het waarschijnlijk zo dat je verantwoordelijkheid met ‘schuld’ verwart. Het is namelijk een feit dat iets dat jij gezegd of gedaan hebt, de ander geraakt heeft in een gebied waar je je niet bewust van bent.


Je kan er 1000 goede redenen voor gehad hebben en vinden dat de ander niet geraakt zou moeten zijn… daarmee zeg je alleen dat de ander niet mag voelen wat hij of zij voelt en zal een beschermmechanisme van het hart overnemen. Dit heeft als gevolg dat er harder gepraat en veel gezegd wordt, maar niet gehoord dat er gewoon pijn is. Pijn waar iemand, net als mama vroeger, een kusje op geeft door te zeggen ;” Sorry dat ik je geraakt heb”. Hiermee zeg je “je bent belangrijk voor me en ik wil dat je je fijn voelt”. 


Belangrijke noot hierbij is dat de ander het kan aannemen en niet blijft hangen in slachtofferschap. Dit uit zich bijvoorbeeld in het willen dat de ander meer dan sorry zegt, zoals bijvoorbeeld 'sorry, ik zal het niet meer doen'. Hiermee wordt er schuld toegewezen aan de ander die al grootmoedig geweest is om ondanks de eigen geraaktheid en andere beleving "sorry dat ik je pijn gedaan" te zeggen. Er wordt dan voorbij gegaan aan het feit dat iemand oprecht met je begaan is ook al is deze persoon de trigger van oude pijn. Als dit gebeurt, dondert en bliksemt het nog wel even door tot er echt dingen kapot gaan. Je weet dan dat je in de ban bent van wat wij de 'Heart Defenders' noemen; beschermers van je hart die voorkomen dat je nog meer pijn gaat voelen.

 

Als je oprecht tegen elkaar kan zeggen dat het je spijt dat je de ander geraakt, gekwetst of pijn gedaan hebt, dan weet je dat het een vruchtbare ruzie was. Dingen die onder de oppervlakte zaten wilden aan het licht komen en ontladen worden. Hoe meer je dit beseft en oefent hoe minder ruzie er nodig is om elkaar te horen.



Chantalle Kamycki

Regelmatige tips, tools en inspiratie krijg je via mijn nieuwsbrief

Voor het maken van een afspraak of vrijblijvende info klik je hier.

  • Facebook
  • YouTube
  • Pinterest
  • Instagram